ابن حبّان متمسّك گرديده ، و باز كلام بيهقى متضمّن تضعيف روايت مسلم وارد كرده دل خوش كرده ، و نسبت روايت مسلم بأبو سعيد كه از بيهقى نقل كرده خطائى صريح است از بيهقى يا از خود ابن حجر . و بهر حال تضعيف بيهقى متعلّق بفقرهء مخصوصه است كه مثبت تخلّف جميع بنى هاشم است و از خصائص مسلم مىباشد ( كما يظهر من جامع الاصول ) و اين تضعيف مساس با اصل حديث عائشة كه مسند است هم در صحيح مسلم و هم در صحيح بخارى ندارد . پس ارجاع تضعيف بيهقى باصل روايت عائشه كه از كلام صاحب ( منتهى ) ظاهر مىشود ناشى از اختلال حواس است ، و بهر كيف از اين مقام ظاهر است كه اين حضرات هر گاه اين روايت را مؤيّد مطلوب اهل حق يافتند ، خود را از ردّ و قدح آن باز نداشتند ، و انواع هفوات بر زبان آورند . و فاضل معاصر در ( ازالة الغين ) بجواب روايت مغازى بخارى متضمن قصّهء فدك ، و هجران حضرت فاطمة عليها السّلام ، و ترك جناب امير المؤمنين عليه السلام بيعت أبى بكر را تا شش ماه ، زياده‌تر پيچ و تاب خورده ، اهتمام بليغ‌تر در تكذيب و ابطال اين روايت آغاز نهاده ، داد تفضيح اسلاف و اخلاف نا انصاف داده ، چنان كه بعد از ياوه درائى بسيار بجواب اين حديث گفته : اين جمله كه احاطه بر آن كردى ، و آنچه بعد از اين هم در ردّ اقوال آتيه مخالف خواهى ديد ، مبتنى بر تقدير صحّت حديث است ، و الّا مىتوان گفت كه از كتب محدّثين چنان بوضوح مىانجامد كه بعد از تنقيد و تحقيق ، در صحت بعضى از روايات صحيح بخارى كلام است ، و همچنين در بعضى از روايات صحيح مسلم ، و قبل از اين گذشته كه آن روايات كه اهل حديث در صحّت آن قيل و قال دارند هر چند اقلّ قليل است ، مگر در صحيح ثانى زياده